مقتضاى تساوى اين سه حيوان با هم اين است كه اگر قيمت آنه به اطعام ده فقير وافى نبود فقط به همان مقدار اكتفاء نموده و تكميل آن واجب نباشد و به تبع آن اگر از توزيع قيمت بر طعام عاجز بود لازم است به مقدار همان وسعت قيمت روزه بگيرد . مثلا اگر قيمت به مقدار اطعام 8 فقير باشد در صورت عجز از آن 8 روز روزه بيشتر واجب نيست . نقد شارح بر اطلاق كلام مصنف ( رهما ) سپس در مقام انتقاد مىفرماين : حكم اين سه حيوان با هم متساوى نيست و حكمى كه مصنف ره در متن براى اين سه بطور مطلق ذكر نمود تنها در خصوص آهو است چه آنكه در نص آهو مختص به اين حكم قرار داده شده و در خصوص آن دو روايتى در دست نيست كه حكم مزبور را در آنها بيان نموده باشد . بنابراين نمىتوان هرسه را در حكم مساوى قرار داد بلكه حق اين است كه بين آنها تفصيل قائل شده و حكم مزبور را اختصاص به آهو داده و آن دو را غير منصوص قرار دهيم . ولى جماعتى از فقهاء به تبعيت از مرحوم شيخ الطائفه آن دو را به آهو ملحق نموده‌اند در حالى كه بحسب ظاهر سندى در اين الحاق ندارند .